ಮುಖ ಪುಟ > Uncategorized > ಅಂಕಣ: ನವನೀತ

ಅಂಕಣ: ನವನೀತ

rajaram hegdeಕಂತು 19: ಮೈಬಣ್ಣ,  ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಹಾಗೂ ಸೌಂದರ್ಯ

ಪ್ರೊ. ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ.

  ನಾನು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಜಂತಾ ಗುಹಾಲಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಈಗಾಗಲೇ ಗಮನಿಸಿದ ಸಂಗತಿಯೊಂದು ಮತ್ತೂ ಸ್ಫುಟವಾಯಿತು. ಅದೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಮನುಷ್ಯಾಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದ ವರ್ಣವೈವಿಧ್ಯ. ಗೌರವರ್ಣದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಂದು, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣಗಳವರೆಗೆ ನಾನಾ ಪ್ರಕಾರದ ಮೈಬಣ್ಣಗಳಿಗೆ ಈ ಚಿತ್ರಗಳು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ.  ಒಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಒಂದೇ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಥರದ ಜನರೂ ನೆರೆದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಇಂದು ಯಾವುದಾದರೂ ಬಸ್ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲೋ, ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪದಲ್ಲೋ ಇಣುಕಿದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತಲ್ಲಿ ಜನಸಮೂಹವೊಂದು ಸಾವಿರದೈನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಕೂಡ ಅಂದಿನ ಚಿತ್ರಕಾರರಿಗೆ ಹೀಗೇ ಕಂಡಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮೈಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ವರ್ಗಗಳಿಗೂ, ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ರಾಜಸ್ತ್ರೀಯರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

   ನಮ್ಮ ಇತಿಹಾಸ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ?  ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತಲ್ಲಿ ಆರ್ಯರು ಹಾಗೂ ದ್ರಾವಿಡರು ಎನ್ನುವವರಿದ್ದರು. ಆರ್ಯರ ಮೈಬಣ್ಣ ಬಿಳಿಯದಾಗಿತ್ತು. ಮುಖ ಉದ್ದ, ನೀಳ, ಚೂಪು ಮೂಗು, ಎತ್ತರ ದೇಹ, ಇತ್ಯಾದಿ. ದ್ರಾವಿಡರದೋ? ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣ, ಮೊಂಡ, ಚಪ್ಪಟೆ ಮೂಗು, ಗಿಡ್ಡ ದೇಹ, ಇತ್ಯಾದಿ. ಆರ್ಯರು ದ್ರಾವಿಡರನ್ನು ದಾಸರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಈ ಆರ್ಯ ದ್ರಾವಿಡರ ಸಂತತಿಗಳು ಇನ್ನೂ ಇವೆ. ಇಂದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರ-ದಲಿತರ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಹೀಗೆ ಮೈಬಣ್ಣಗಳು ಆರ್ಯ ದ್ರಾವಿಡ ಕಥೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಜಾತಿಯ ಅಹಮಿಕೆಗೆ ಹಾಗೂ ಕೀಳರಿಮೆಗೆ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

  ಇಂಥ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು? ಅವು ನಮ್ಮ ಆಧುನಿಕ ಇತಿಹಾಸ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಸತ್ಯಗಳು. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದವರು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು. ಬೈಬಲ್ಲಿನ ಪ್ರಕಾರ ಗಾಡ್ನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಮನುಷ್ಯ ಸಂತತಿಯೇ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಆರ್ಯ ವಲಸೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರು ಕಟ್ಟಿದರು. ಆರ್ಯ ಜನಾಂಗವು ಐರೋಪ್ಯರಿಗೂ ಪೂರ್ವಜರಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಂತೇ ಮೈಕಟ್ಟು, ಬಣ್ಣಗಳಿರಬೇಕಾದದ್ದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಐರೋಪ್ಯರಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗೀಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ತಮ್ಮ ಬಿಳಿ ಚರ್ಮದ ಕುರಿತು ಮೇಲರಿಮೆ ಹಾಗೂ ಕಂದು, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳ ಕುರಿತು ಕೀಳು ಭಾವನೆ ಢಾಳಾಗಿತ್ತು. ಮೈಬಣ್ಣದ ಕುರಿತು ಬಿಳಿಜನಾಂಗಗಳಿಗೆ ಏನೇನು ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳು ಇದ್ದವೋ, ಅದನ್ನನುಸರಿಸಿ ಏನೇನು ತಾರತಮ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ಬೆಳೆಸಿದರೋ ಆ ಇಂಗಿತಗಳೂ ಈ ಆರ್ಯ ವಲಸೆಯ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು. ಭಾರತದಲ್ಲಿಯೂ ಚರ್ಮದ ಬಣ್ಣವನ್ನಾಧರಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ತರತಮಗಳು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಸತ್ಯದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವು.

   ಇಂದು ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರು ಆರ್ಯರು, ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯರು ದ್ರಾವಿಡರು ಎಂಬ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಇದೆ. ಆ ಪ್ರಕಾರ ಉತ್ತರ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಬಿಳಿ, ಕಂದು ಬಣ್ಣಗಳೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿರುವುದು ಕೂಡ ಹೌದು. ಹಾಗೂ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಕೆಲವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಠ್ಯಗಳೂ ಇವೆ. ಆದರೆ ಇವೆಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿವೆ. ವರ್ಣಕ್ಕೂ ಜಾತಿಗಳಿಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯಾವ ಸಮಾಜ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಗೂ ಇನ್ನೂ ತೋರಿಸಲಿಕ್ಕಾಗಿಲ್ಲ. ಜಾತಿಗೂ ಮೈಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಸಮೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯವರೂ ಬಿಳಿ-ಕಂದು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಾರೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲೂ ಕಪ್ಪು ಮೈಬಣ್ಣದವರಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ಜಾತಿಯನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಆರ್ಯ ದ್ರಾವಿಡ ಪೂರ್ವಗ್ರಹವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾರೆವು. ಇತಿಹಾಸ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನಾಂಗಗಳು ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಹೀಗಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಾವು ಕಾರಣಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತೂ ಚ್ಯುತಿ ಬರದಂತೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

  ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೂ ಬಿಳಿ ಮೈಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಕೂಡ ಇಂದು ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯಮವರ್ಗವನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಮ್ಮ ಜನಪ್ರಿಯ ಕಥೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿಯು ತೆಳ್ಳಗೆ, ಬೆಳ್ಳಗೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಸಿನೀಮಾಗಳಲ್ಲೂ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲೂ ನಾಯಕಿಯರು ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನಿಜದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಹಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಗೆ ಸುಣ್ಣ ಬಳಿದಂತೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲೂ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಸೌಂದರ್ಯದ ಲಕ್ಷಣವೆಂಬಂತೆ ತೋರಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸರಿಯಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಕಣಿಕೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಪ್ಪಗಿದ್ದೂ ಸುಂದರವಾಗಿರುವವರನ್ನೂ, ಬೆಳ್ಳಗಿದ್ದೂ ಅವಲಕ್ಷಣವಾಗಿರುವವರನ್ನೂ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ ಗುರುತಿಸಿರುತ್ತಾರೆ.

  ಇವೆಲ್ಲ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರೂಪಿತವಾದ ಧೋರಣೆಗಳೆಂಬಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಂಥ ಬಹುವರ್ಣದ ಸಮಾಜವೊಂದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ವರ್ಣದ ಕುರಿತು ಇಂಥ ಪೂರ್ವಗ್ರಹ ಬೆಳೆಯುವುದು ಅಸಂಭವನೀಯ. ಬಹುಶಃ ಬಿಳಿಚರ್ಮದವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಆಳಿ ನಮ್ಮ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮಾನದಂಡ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಮೈಬಣ್ಣವನ್ನಾಧರಿಸಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಕನಿಷ್ಠತೆಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಳಿ ಮೈಬಣ್ಣವು ಸೌಂದರ್ಯದ ಮಾನದಂಡವಾಗಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕೂಡ ನಮಗೆ ಸೂಕ್ತ ಆಧಾರಗಳು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ಅಜಂತಾದ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಇವೆಲ್ಲ ಥಟ್ಟನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅಜಂತಾದ ಕಪ್ಪು ಸುಂದರಿಯರು ಹೊಗೆ ಹಿಡಿದು ಅಥವಾ ಬಣ್ಣ ಕಂದಿ ಕಪ್ಪಾದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಇರುವ ಇತರರು ಬೆಳ್ಳಗೆ ಅಥವಾ ಕೆಂಪಗೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವು ಮಿಥುನಗಳ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಡು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಕಪ್ಪಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅಂದರೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಮೂಲತಃ ಶ್ಯಾಮ ಸುಂದರಿಯರು. ಹಾಗೂ ಕಲಾಕಾರನು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೂ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದರೆ ಈ ದೃಶ್ಯಗಳು ಸಿಗಬಾರದಿತ್ತು.

   ನಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳೇ ಶ್ಯಾಮ ಸುಂದರರು. ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು, ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಸಾಲಿಗೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ರಾಮನು ‘ನೀಲಮೇಘಶ್ಯಾಮ’ (ನೀಲಮೇಘದಂತೇ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವವನು). ನಮ್ಮ ಮಾತೃದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಳಿ, ದುರ್ಗ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪು ಮೈಯವರೇ. ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ‘ಮರಕತಶ್ಯಾಮಾ’ {ಮರಕತ ಮಣಿಯಂತೇ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವವಳು} ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಮಾತಂಗಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವಳ ಮೈಬಣ್ಣವನ್ನು ಹಾಗೆ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಕೊಂಕು ಎತ್ತಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಹಾಭಾರತದ ನಾಯಕಿ ಹಾಗೂ ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿ ಕೂಡ ಕೃಷ್ಣಸುಂದರಿಯೇ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಹಾಗೂ ನಾಯಕಿಯರ ಇಂಥ ವರ್ಣನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹಾಗೇಕೆ?

  ಮಳೆನೀರನ್ನು ಹೊತ್ತ ಮೋಡದ ಬಣ್ಣ ಅಥವಾ ಮರಕತ ಮಣಿಯ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಸುಂದರವಲ್ಲ ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಿಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಚೀನರಿಗೆ ಯಾವ ಕಾರಣಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಯಾವ ಬಿಳಿಯರೂ ಆಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಆಳಿದವರೆಲ್ಲ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಬಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು. ಇವರೆಲ್ಲ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಇಂದಿನ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಸುಂದರಿಯರು, ಶ್ಯಾಮಸುಂದರರು ಇನ್ನುಳಿದ ಬಿಳಿ ಕಂದು ಸುಂದರ ಸುಂದರಿಯರ ಜೊತೆಗೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿರಬೇಕು. ಇಂದಿನ ಐರೋಪ್ಯರ ಹಾಗೆ ಇದ್ದ ಆರ್ಯರೆಂಬ ಅಚ್ಚ ಬಿಳಿಯರು ಮಾತ್ರವೇ ಇವರನ್ನು ಆಳಿದ್ದರೆ ಮೈಬಣ್ಣಕ್ಕೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗೂ, ಸೌಂದರ್ಯದ ಲಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಮೂರ್ತ ಸಂಬಂಧ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ವಾಸ್ತವ ಬೇರೆಯೇ ಇದ್ದಂತಿದೆ.

Advertisements
Categories: Uncategorized
  1. vidya
    ಮೇ 28, 2015 ರಲ್ಲಿ 9:03 ಅಪರಾಹ್ನ

    ಮಾನ್ಯ ರಾಜಾರಾಮರಾಯರೆ ರಾಮ ಇದರರ್ಥ ಬೆಳ್ಳಗೆ ಎಂದಾಗುತ್ತದಂತೆ. ಯಾರೋ ಸಂಸ್ಕೃತ ಬಲ್ಲವರು ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಹಾಗೆ ಓದಿದ ನೆನಪು. ಯಾರು ಬರೆದದ್ದು ಎಲ್ಲಿ ಇತ್ಯಾದಿ ನೆನಪಿಲ್ಲದಿದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸುವೆ. ಇನ್ನು ಶಿವನ ಕಂಠ ಮಾತ್ರ ಕಪ್ಪು. ಅವನ ಇಡೀ ಶರೀರ ಕಪ್ಪೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವ, ಮತ್ತು ರಾಮ, ಕೃಷ್ಣರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಲಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೇನೇ ‘ಮಾತಾ ಮರಕತಶ್ಯಾಮಾ’ ಈ ರೀತಿ ರಾಜ್ ಕುಮಾರರು ಕಾಳಿದಾಸ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಹಾಡಿದಾಗ ಮರಕತ ಮಣಿಯಂತೆ ಕಾಳೀಮಾತೆಯನ್ನು ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಗಮನಿಸಿ. ಒಟ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳ ಬಣ್ಣ ಕಪ್ಪಾಗಿ ತೋರಿಸಲ್ಪಡುವದಿಲ್ಲ. ಬದಲು ಅದು ನೀಲಿ ಆಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಕಪ್ಪು ಕನಿಷ್ಟವೆಂಬ ಭಾವ ಕೆಲಸಮಾಡಿದೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೇನೇ ಬೆಳ್ಳಗಿನವನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಮ ಏಕೆ ನೀಲಿ ಆಗಿದ್ದಾನೋ?? ಹಾಗೆ ಶಿವ ಕೂಡ. ಎಲ್ಲೂ ಆತನನ್ನು ಕಪ್ಪೆಂದೋ ನೀಲೀ ಎಂದೋ ಕರೆಯದಿದ್ದರೂ ಆತನನ್ನು ಸಹ ನೀಲಿಯಾಗಿ ಯಾಕೆ ತೋರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ? ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸಹ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಪ್ಪೆಂದು ನೀಲಿಯೆಂದು ಹೇಳಿಲ್ಲವಾದರೂ ಅವನನ್ನೂ ಕೂಡ ನಾವು ನೀಲಿಯಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಯಾಕೆಂದು ಅದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

    Like

  1. No trackbacks yet.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: