ಅಂಕಣ: ವಸಾಹತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿಶ್ವರೂಪ

July 25, 2014 Leave a comment

ಕಂತು 54: ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಕಾನೂನಿನ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆಯೆ?
ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಎನ್.ಬಾಲಗಂಗಾಧರ, ಕನ್ನಡ ನಿರೂಪಣೆ:  ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ

ಈಗಾಗಲೇ ಲಾ, ಜಸ್ಟೀಸ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಪದಗಳು ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಇಂದಿನ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಯಕ್ಷ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದು ನಮ್ಮೆದುರು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾಗಿದೆ. ಈ ಪದಗಳು ಕೇವಲ ಮೇಲ್ಪದರದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾನೂನಿನ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮಾಡಿದಂತೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಗಹನವಾದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಮಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಾನಂತೂ ಹಾಗೇ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಶಬ್ದಕೋಶ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಕರಣಗಳು ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ಭಾಷೆ ಅರ್ಥವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸುಳ್ಳು. ಇದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾನೂನಿನ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಾಗ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾದ ವಿಷಯ.

ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾನೂನಿನ ಪರಿಭಾಷೆಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಥಿಯಾಲಜಿಯಂದ ಬಂದಿವೆ. ಅದೇ ಕಾನೂನಿನ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಿಗೆ ಅಥವಾ ವಕೀಲರಿಗೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಥಿಯಾಲಜಿಯ ಜ್ಞಾನವಿದೆ? ಹೋಗಲಿ ಈ ಕಾನೂನಿನ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಈ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಥಿಯಾಲಜಿಯನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಷರತ್ತನ್ನಾದರೂ ಇಡುತ್ತಾರೆಯೆ? ಹಾಗೆ ಇಡಬೇಕೆಂಬುದು ಕಾನೂನಿನ ಕಲಿಕೆಯ ಒಂದು ಅಗತ್ಯವೇ ಆಗಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾನೂನನ್ನು ಕಲಿಸುವವರು ತಾವೊಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಚಿಂತಕರು ಕಾನೂನನ್ನು ಒಂದು ಸೆಕ್ಯುಲರ್ ಭಾಷೆ ಎಂಬ ಧೋರಣೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ಈ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದರು. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬಲ್ಲವರಿಗೆಲ್ಲ ಅದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದರು. ನಾವು ಆ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅವೇ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇಂಥ ಪರಿಭಾಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ ಅಂತಾದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಆ ಪರಿಭಾಷೆಗಳು ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಅದನ್ನಾಧರಿಸಿದ ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯದಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗತಿ ಏನಾಗಿರಬಹುದು? Read more…

Categories: Uncategorized

ಅಂಕಣ: ವಸಾಹತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿಶ್ವರೂಪ

July 18, 2014 Leave a comment

ಕಂತು 53: ನ್ಯಾಯ ನಿರ್ಣಯ: ಪೂರ್ವ-ಪಶ್ಚಿಮ ಮಾದರಿಗಳು
ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಎನ್.ಬಾಲಗಂಗಾಧರ, ಕನ್ನಡ ನಿರೂಪಣೆ:  ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ

ಇಂದು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಗೆಹರಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಸರಿ ಎಂಬ ಒತ್ತಾಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಅದೆಂದರೆ ಆಧುನಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು. ಏಕೆಂದರೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಆಧುನಿಕ ಕಾನೂನು ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ನಿರ್ಣಯ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲಿರುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ದೇಶೀ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಇಂಥ ಕಾನೂನಿನ ತಳಹದಿಯನ್ನೇ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವು ಮೌಢ್ಯ, ಬರ್ಬರ, ಪಕ್ಷಪಾತೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಎಂಬುದಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಬರ್ಬರ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಹರಿಯಾಣದ ಖಾಪ್ ಪಂಚಾಯತಿಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಿದರೆ, ಅವು ಹೇಗೆ ಪಕ್ಷಪಾತಿ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿದರ್ಶನವಾಗಿ ತರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ನಿಜವಾದ ಜಸ್ಟೀಸ್ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಸ್ಟೀಸ್ ಎನ್ನುವುದು ಕಾನೂನನ್ನು ಆಧರಿಸಿಯೇ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ. ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಜಸ್ಟೀಸ್ ನೀಡುವ ಸ್ಥಳಗಳು. ಅದನ್ನು ನೀಡುವವನು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವಾದಿಸುವವರು ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು. ಹೀಗೆ ನಾವು ನ್ಯಾಯ ಎಂಬುದಾಗಿ ಯಾವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತೇವೆಯೋ ಅದು ಜಸ್ಟೀಸ್ ಎಂಬ ಮೂಲ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ನೀಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಈ ಜಸ್ಟೀಸ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅನ್ಯಾಯಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಈ ಮೇಲಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಕಾನೂನಿಂದ ಜಸ್ಟೀಸ್ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಇರುವುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಆದರೆ ಈ ನಂಬಿಕೆ ನಿರಾಧಾರವಾದುದು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಜಸ್ಟೀಸ್ಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅಂತರವಿದೆ. ಕಾನೂನು ಇರುವುದು ಜಸ್ಟೀಸನ್ನು ನೀಡಲಿಕ್ಕೆ ಎಂದು ಯಾವ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಕಾನೂನು ಪಂಡಿತರೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜಸ್ಟೀಸ್ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯು ಗಾಡ್ನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಇದೆ. ಗಾಡ್ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನು ಪ್ರತೀ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಒಂದು ಆಂತರಿಕ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಅಥವಾ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಆಂತರಿಕ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಅದು ನ್ಯಾಯೋಚಿತವಾದುದು ಹಾಗೂ ಯಾರಿಗೂ ಅವನು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವನು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಗಾಡ್ ಜಸ್ಟೀಸಿನ ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ರೂಪವೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಜಸ್ಟ್ ಎಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ಗಾಡ್ ನೀಡಿದ ಸಮತೋಲನೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಯಾವುದೇ ಕೃತ್ಯವೂ ಕೂಡ ಮಾನವನಿಗೆ ತುಂಬಲಾರದ ಹಾನಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಹಾಗೂ ಅದು ಅನ್ಜಸ್ಟ್ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದು ಇನ್ಜಸ್ಟೀಸ್ ಆಗುತ್ತದೆ. Read more…

Categories: Uncategorized

ಅಂಕಣ: ವಸಾಹತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿಶ್ವರೂಪ

July 11, 2014 Leave a comment

ಕಂತು 52: ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಯಾರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ?
ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಎನ್.ಬಾಲಗಂಗಾಧರ, ಕನ್ನಡ ನಿರೂಪಣೆ:  ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ

ಪ್ರಜಾ ಪ್ರಭುತ್ವವು ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುವ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಬಲಾಢ್ಯ ಗುಂಪಿನ ಇಚ್ಛೆಯ ಪ್ರಕಾರವೂ ನಡೆಯುವುದಲ್ಲ. ಅದು ಜನರಿಂದ ಜನರಿಗಾಗಿ ಜನರೇ ನಡೆಸುವ ಆಳ್ವಿಕೆ. ಜನರೇ ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ವಭೌಮರು. ಅವರು ಹೇಗೆ ಆಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಶಾಸನ ಸಭೆಗಳಿಗೆ ಆರಿಸಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ನಾವು ಆ ಶಾಸನಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತೇವೆ. ಈ ಪ್ರಜಾ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನವೇ ಅಡಿಗಲ್ಲು. ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸನಗಳಿಗೂ ಅದರ ನಿಯಮಗಳೇ ಆಧಾರ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯೇ ಆಗಿದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಖಾಸಗಿ ಇಚ್ಛೆಗೂ ಮಹತ್ವವಿಲ್ಲ. ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ. ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ? ಶಾಸಕರೆಂದು ಆರಿಸಿ ಹೋಗುವವರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿದೆ? ಅಥವಾ ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯಾದರೂ ಗೊತ್ತಿದೆ? ಶಾಸನಗಳು ಜಾರಿಯಾಗುವಾಗ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ? ಸಾಕಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸ್ವತಃ ತಾವೇ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿ ತಂದ ಕಾನೂನುಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯು ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಯಾವರೀತಿ ಮಾಡಬಲ್ಲದು? ಇವೆಲ್ಲ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.

ಆದರೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಭಾರತೀಯರು ಈ ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ? ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಈ ಆಳ್ವಿಕೆ ಅನುಭವಕ್ಕೇ ಬಂದಂತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಅಂಕಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೆ. ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ. ಈ ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ ಕೆಲವು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಚಿಂತಕರು ಕಟು ಟೀಕೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವೆಂಬುದು ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಾದರೆ ಅದು ಗುಲಾಮಗಿರಿಗಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತದೆ? ಶಾಸಕರು ಮಾಡಿದ ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಿರುವುದೇ ಪ್ರಜೆಗಳ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ವೈಚಾರಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿದಂತಾಯಿತು? ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನವೆಂಬುದು ಪ್ರಜೆಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸೀಮಾರೇಖೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ ಅದು ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬದಲುಮಾಡುವ, ಸಂವಿಧಾನವನ್ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯೂ ಈ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಇದೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾನೂನು ಇದೆ ಅಂದಾಕ್ಷಣ ಪ್ರಜೆಗಳ ಸುಖವನ್ನೇ ಬಲಿಕೊಟ್ಟಾದರೂ ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಮೂರ್ಖತನದ ಮಾತಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನವೆಂಬುದು ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವೇಕೆ ಇದನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಆಳ್ವಿಕೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದೇವೆ? Read more…

Categories: Uncategorized

ಅಂಕಣ: ವಸಾಹತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿಶ್ವರೂಪ

June 27, 2014 Leave a comment

ಕಂತು 51: ಭಾರತೀಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ
ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಎನ್.ಬಾಲಗಂಗಾಧರ, ಕನ್ನಡ ನಿರೂಪಣೆ:  ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ

‘ಲಾ’ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಕಾಯ್ದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಲಾ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೇ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಮನುಷ್ಯರು ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳು ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಇರಬೇಕು, ಅಂದರೇನೇ ಅದೊಂದು ನಾಗರಿಕ ಆಳ್ವಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಂಥ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಸದಸ್ಯನೊಬ್ಬನು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಎಂದೂ ಅವರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಸಮಾಜದ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ರಚಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ನೀತಿಪೂರ್ಣವಾದ ಹಾಗೂ ಸರಿಯಾದ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಕುರಿತ ನಿಯಮಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳಾಗಿವೆ. ಇವನ್ನಾಧರಿಸಿ ಒಬ್ಬನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಯಾ ದೇಶದ ದಂಡಸಂಹಿತೆಗೆ ಈ ಕಾನೂನುಗಳೇ ಆಧಾರ. ಇಂಥ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು ಕೋರ್ಟುಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀಡುವ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಜಜ್ಮೆಂಟ್ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಈ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಜಸ್ಟೀಸ್ ನೀಡುವುದು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಲಾ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಲು ಬಳಸಿದ ಕಾನೂನು ಹಾಗೂ ಕಾಯಿದೆ ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳೆರಡೂ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ಶಬ್ದಗಳೇ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಮಧ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದಂತೇ ತೋರುತ್ತದೆ. ನಂತರ ವಸಾಹತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಲಾ ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಲು ಈ ಕಾನೂನು ಅಥವಾ ಕಾಯಿದೆ ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನಮಗೆ ಭಾರತೀಯ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಶಬ್ದವೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಅವು ಭಾರತೀಯ ಶಬ್ದಗಳು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಕ್ಷೇಪಣೆಯಲ್ಲ. ಇಂಥ ಎಷ್ಟೋ ಪರಕೀಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ನಾವು ನಮ್ಮದನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಶಬ್ದಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ನಮ್ಮದನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಷರ್ಟು, ಪ್ಯಾಂಟು, ರೇಲ್ವೆ, ಬಸ್ಸು, ಇತ್ಯಾದಿ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಶಬ್ದಗಳಿವೆ ಹಾಗೂ ಅವು ಸೂಚಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಅವೇ ಆಗಿವೆ. ಯಾರೂ ಬೂಟಿಗೆ ಷರ್ಟು ಎಂದೆನ್ನುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಷರ್ಟು ಎಂದರೆ ಏನೆಂಬುದೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬಂಥ ಗೊಂದಲಗಳು ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲ. Read more…

Categories: Uncategorized

ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯ ಕುರಿತ ಆಧುನಿಕರ ಗೊಂದಲಗಳು

June 20, 2014 Leave a comment

ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಕ್ತನ ಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗ, ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ

(ನಿಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

Recently Updated1

“ನಾನು ದೇವರ ನಿರಾಕಾರ ರೂಪವನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಕಾರ ಕೊಡುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ.” “ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಂಬುತ್ತೇನೆ ಆದರೆ ಈ ದೇವತೆಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು, ಅವನ್ನು ನಂಬಬಾರದು” ಎಂಬ ಧೋರಣೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಆಧುನಿಕ ಚಿಂತಕರಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರು ತಾವು ಭಾರತೀಯ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಪರಮಾತ್ಮನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವು ನಿರಾಕಾರವೇ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವಂತೂ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯ ನಿರರ್ಥಕತೆಯ ಕುರಿತು ಸಾಧಕರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟಾದರೂ ಕೂಡ ಅವನ ಸಾಕಾರೋಪಾಸನೆಯನ್ನು ಅವು ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಸಾಕಾರೋಪಾಸನೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುವ ಮೋಸ, ಅದನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಡಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಕಾರೋಪಾಸನೆಯು ನಿರಾಕಾರ ತತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಸಾಕಾರೋಪಾಸನೆಯಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡ ಸಾಧಕರನ್ನು ಟೀಕಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿರೂಪಗಳ ಮಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿಕೊಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅವು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾದ ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಏಕಾಏಕಿಯಾಗಿ ನಿರಾಕಾರ ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಅಸಾಧ್ಯ. ಅಂಥವನಿಗೆ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆ ಒಂದು ಸಾಧನ. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮನೋಸ್ಥಿತಿಯ ಹೀಗೇ ಇರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೂ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯ ಉಪಾಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮೇಲಿನ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವರು ಭಾರತೀಯ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ವಕ್ತಾರರಂತೂ ಅಲ್ಲ.

“ದೇವರೆಂಬವನೇ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆ ಒಂದು ಪುರೋಹಿತರ ಕಣ್ಕಟ್ಟು” ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಥರದ ಹೇಳಿಕೆಗಳೂ ಇವೆ. ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುವವರು ತಾವು ನಾಸ್ತಿಕರು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ತೊಡೆಯುವುದೇ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರೂ ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ನಾಸ್ತಿಕರೆಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಜರಿಯುವುದು ಕೂಡ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಅವರನ್ನು ಕರೆಯುವು ತಪ್ಪು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾಸ್ತಿಕರಾದ ಬೌದ್ಧರು ಹಾಗೂ ಜೈನರು ಕೂಡಾ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಜೈನ ಬೌದ್ಧರು ಪರಮಾತ್ಮ ತತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗೇ ಅವರನ್ನು ನಾಸ್ತಿಕರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. (ಅಸ್ತಿ=ಇದೆ; ನಾಸ್ತಿ=ಇಲ್ಲ. ಆಸ್ತಿಕ ನೆಂದರೆ ಆ ತತ್ವ ಇದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪುವವನು, ನಾಸ್ತಿಕನು ಅದು ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವವನು. ಈ ಪರಿಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಸಂದರ್ಭದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿದೆ). ಆದರೆ ನಾಸ್ತಿಕರಾದವರು ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ನಾಸ್ತಿಕರ ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಲು ಕೂಡ ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆ ಸಹಕರಿಸಿದೆ. ಅದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವೇಕೆ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು? ಆಸ್ತಿಕ ಹಾಗೂ ನಾಸ್ತಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳೆರಡೂ ಕೂಡ ತಂತಮ್ಮ ಗುರಿ ಸಾಧನೆಗೆ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಹಾಗಾಗಿ ದೇವರಿಲ್ಲವೆಂದು ನಂಬಿದಾಕ್ಷಣ ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ವಾದವು ನಾಸ್ತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಅಲ್ಲ. Read more…

Categories: Uncategorized

ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳು ಹಾಗೂ ಮನುಸ್ಮೃತಿ

April 30, 2014 Leave a comment

-ಸಂತೋಷ್ ಕುಮಾರ್ ಪಿ.ಕೆ

holy-book

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮುಳಬಾಗಿಲಿನ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾತ ಕುರಾನ್ ನನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಿದ ಘಟನೆಯಿಂದಾಗಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಘಟನೆಗೆ ಹಲವಾರು ಆಯಾಮಗಳಿವೆ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ಧರ್ಮಗ್ರಂಥದ ಕುರಿತು ಗೌರವ, ಹಾಗೂ ಅಸಭ್ಯ ವರ್ತನೆಗೆ ಜನರ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳು ಎಂಬುದು ಸರಿಯಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ಮೇಲಿನ ಚರ್ಚಾಂಶಗಳಿಂದಾಚೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಗತಿಯಿದೆ, ಅದರ ಕುರಿತು ನಾವು ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಿದೆ. ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಮುಖ್ಯ? ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆಯೆ? ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದುದು.ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಹರಿದಹಾಕಿದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮುದಾಯದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಒಂದೆ ತೆರನಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆಯೆ? ಅಂದರೆ ಯಾವವಿಧಾನದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆಯೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಮಗೆ ತರಹೇವಾರಿ ಉತ್ತರಗಳು ದೊರಕುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸೆಮೆಟಿಕ್ ರಿಲಿಜನ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಸ್ಪಟವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ರಾಷ್ಟದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುವಿಹಾಕಿದರೆ ಗೆಲಿಲಿಯೋ ಗೆಲಿಲಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಬೈಬಲ್ನ ವಿಚಾರಧಾರೆಗೆ ತೀರಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಆತನೂ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಸೆರೆವಾಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಇದು ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯಾನಿಟಿಗಳ ಕಥೆಯಾದರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಒಂದು ಘಟನೆ ನಡೆದಿದೆ, ಅದೆಂದರೆ ಸುಮಾರು 6 ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಸುಡಲ್ಪಟ್ಟ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯೇ ಆಗಿದೆ.

ಮನುಸ್ಮೃತಿ ಸುಟ್ಟಿರುವುದಕ್ಕೂ ಕುರಾನ್ ನನ್ನು ಹರಿದುಹಾಕಿರುವುದಕ್ಕೂ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಸಹ ಇವೆರಡೂ ಘಟನೆಗಳಿಗೂ ಬಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತವೆ. ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರವರು ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಣೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಾಜವನ್ನ ಕಟ್ಟುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಇಡೀ ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ಕಾನೂನು ಗ್ರಂಥವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವು ಹಿಂದೂಯಿಸಂನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಶೋಷಣೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುಡಲು ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರು ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾತ್ರ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅದೆಂದರೆ ನೀರಸ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಗ್ರೆಸ್ಸಿವ್ ಆದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇಂದಾಗಲಿ ಮನುಸ್ಮೃತಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಬಹುದು. 1. ಇಲ್ಲಿನ ಜನರು ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರಿಂದ ಭಯಭಿತರಾಗಿದ್ದರು ಹಾಗಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ. 2. ಮನುಸ್ಮೃತಿ ನಿಜವಾಯೂ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಮುಂದೊತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅದು ಅನಗತ್ಯ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಎರಡು ಕಾರಣಗಳು ಸಕಾರಣಗಳಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಮಾಜ ಸುಧಾರಕರಿಂದ ಜನರು ಭಯಬೀತರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಪುರಾವೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರವರ ಮೇಲೆಯೇ ಬೇರೆ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ದಾಳಿ ನಡೆದಿದ್ದವು. ಇನ್ನೂ ಎರಡನೇ ಕಾರಣವೂ ಸಹ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೇ ಮುಂದೊತ್ತಿದ್ದರೆ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾತ್ರವೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಹಲವಾರು ಸಮುದಾಯಗಳು ಬದುಕುತ್ತಿವೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಏಕೆ ವಿರೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತಹ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುಟ್ಟಾಗ ಜನರು ಏಕೆ ವಿರೋಧಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮವಾದ ವಿವರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. Read more…

Categories: Hindu, Hinduism, Religion

ಅಂಕಣ: ವಸಾಹತು ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವಿಶ್ವರೂಪ

April 4, 2014 Leave a comment

ಕಂತು 50: ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಿಗೂ ರಿಲಿಜನ್ನು ಇರಲೇಬೇಕೆಂದು ವಿದ್ವಾಂಸರಿಗೇಕೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ?
ಪ್ರೊ.ಎಸ್.ಎನ್.ಬಾಲಗಂಗಾಧರ, ಕನ್ನಡ ನಿರೂಪಣೆ:  ಪ್ರೊ.ರಾಜಾರಾಮ ಹೆಗಡೆ


ಒಂದೆಡೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸರು ತಾವು ನೋಡಿದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ರಿಲಿಜನ್ನು ಇದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸೆಮೆಟಿಕ್ ರಿಲಿಜನ್ನುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ಯಾವ ರಿಲಿಜನ್ನುಗಳೂ ಕೂಡ ಅವರಿಗೆ ರಿಲಿಜನ್ನುಗಳಂತೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ಗೋಳಾಡುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಭಾರತದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ರಿಲಿಜನ್ನುಗಳ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕ ಗುಣಗಳಾದ ಏಕದೇವ, ಪ್ರವಾದಿ, ದೇವವಾಣಿ, ಪವಿತ್ರಗ್ರಂಥ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಇಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಯಿಸಂ, ಬುದ್ಧಿಸಂ ಇತ್ಯಾದಿ ರಿಲಿಜನ್ನುಗಳಿವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಹೇಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಬೇರಿಲ್ಲ, ಕಾಂಡವಿಲ್ಲ, ಎಲೆಯಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಅದೊಂದು ಮರ ಎಂಬುದಾಗಿ ಹಟಹಿಡಿದಂತಿದೆ. ಅವರನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾವಂತರು ಕೂಡ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಿಲಿಜನ್ನಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅದು ತಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೊಂದು ನ್ಯೂನತೆ ಎಂಬಂತೇ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹೀಗೇಕೆಂದರೆ, ಮಾನವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ರಿಲಿಜನ್ನು ಅದರ ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ಲೋಕದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ರಿಲಿಜನ್ನಿನ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಡೆಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಲೋಕ ದೃಷ್ಟಿಯೆಂದರೆ ವಿಶ್ವದ ಕುರಿತ ಒಂದು ಸಮಗ್ರ ನೋಟ. ಇದನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ವಲ್ರ್ಡವ್ಯೂ (world view) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಿಶ್ವಾವಲೋಕನ ಎಂಬ ಅನುವಾದವು ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಲೋಕದೃಷ್ಟಿ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಇದಕ್ಕೆ ಅನುವಾದವಾಗಿ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೇ ಬಳಸುತ್ತೇನೆ. ಮಾನವ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಲೋಕದೃಷ್ಟಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನ ಸಮಾಜಗಳ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬಳಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದರೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಅನ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸುವಾಗ ಅವುಗಳ ಲೋಕದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದು ಅವರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯ ಕೆಲಸವಾಗುತ್ತದೆ. Read more…

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,230 other followers

%d bloggers like this: